Piątek, 25 czerwca, nie napawał pogodowym optymizmem. Szaro, ponuro, nie za ciepło… Praktycznie cały dzień mżawka.
Od tygodnia obiecywałem i Żonie, i sobie, że nigdzie na ryby nie jadę.
Po południu do sklepu przyszedł Kompan od zasiadek - Artur. Postaliśmy, pogadaliśmy. Wpadł po zakupy Grzesio. I wtedy Artur do mnie mówi: jedziemy na ryby?

O karpiowaniu dużo napisano, a może i jeszcze więcej. Mimo wszystko postanowiłem napisać co nie co odnośnie mojego łowienia. Zaznaczę, że Ameryki nie odkryłem, ale myślę, że moje łowienie jest trochę inne. A przynajmniej chociaż po części inne.

Bycie karpiarzem to świadomy i żadnym przymusem nie powodowany wybór jednostki. To decyzja, jaką każdy z nas kiedyś sam podjął. Dlatego jeżeli ktoś zdecyduje się nim zostać, wyznawać i łowić zgodnie z zasadą C&R to pod żadnym pozorem nie wolno mu napiętnować innych, którzy pozostali w zgodzie z inną formą wędkarstwa i dokonują połowów w zgodzie z regulaminami i zgodnie z przepisami.

Jako, że sam niedawno wertowałem sieć, również PW, w poszukiwaniu przepisów i opisu produkcji kulek proteinowych i nie znalazłem zbyt dużo informacji, postanowiłem napisać ten artykuł. Koniec wstępu - czas na konkrety.

Buch! - wywalił się kilka metrów od trzcin. Nie mogąc iść dalej, musiał się podnieść siłą, którą walczył ze mną. Chyba go nie widziałem - było wtedy zbyt ciemno - ale dostrzegłem falę przy trzcinach.

Jedną z najskuteczniejszych metod połowu małych karpi z marszu jest tzw. Metoda. Chciałbym w skrócie przedstawić ten często stosowany przeze mnie sposób łowienia i zachęcić początkujących karpiarzy do jego wypróbowania.

Zdarza nam się spotkać i razem łowić. Raz ja zdążam do Sandomierza połowić w zalanym kamieniołomie, gdzie zawady to koparki, przenośniki i stalowe liny, a innym razem Czarek stawia się u mnie na Śląsku.
W tym roku wybitnie udało nam się kilka razy spotkać, bo i na zawodach i w ramach rewizyty karpiowej, gdzie zdążyłem już zanęcić.

Zauważyłem, że dużo wędkarzy poniosło w tym roku niejedną klęskę, nastawiając się na karpia. Sprawdzone taktyki okazały się nieskuteczne. Sam tego doświadczyłem i poległem.

Obrabiając fotografie do drugiej części, zastanawiałem się, jak ja to wszystko zmieszczę. Trzeba będzie ciąć i wstawić tylko te najważniejsze. Tylko które to są?

Jeśli chcesz przeczytać w tym tekście, jak złowić dużego karpia, podaruj sobie ten czas na inne wędkarskie przyjemności.
Wszystkich tych, którzy są ciekawi, jak wyglądała druga zasiadka Old_rysia, zapraszam do tekstu z fotografiami.

Obóz rozbity w jedynym dostępnym miejscu, gdzie można podjechać pod sam brzeg samochodem. Czas na rozkładanie sprzetu i co najważniejsze: dotarcie do torby z zanętami.

Długo zastanawiałem się, czy napisać ten fotoreportaż. Dlaczego? W którymś tam artykule dowiedziałem się, że ten, który cokolwiek pisze dla mediów, w dniu dzisiejszym zwie się dziennikarzem. Przepraszam. Nie jestem dziennikarzem i tego nikt nie zmieni.

Poruszam temat zasad w wędkarstwie po raz ostatni na tym forum. Nie dlatego, że tak chcę, ale dlatego, że wymogły to kwestie sporne na forum ogólnym. Myślę, że warto po raz ostatni przeczytać i wyciągnąć wnioski dla siebie i o sobie samym.

Z powyższego opisu wynika, i takie jest też moje zdanie, że łowienie amurów i karpi to zasadniczo dwie odrębne sprawy, które łączy tylko podobny sprzęt i podobne przynęty.

Kwestia żyłki. Grubość żyłki dla samej ryby jest bez znaczenia, co stanowi kolejny argument przemawiający za usunięciem przyponu. Dla wędkarza grubość i rodzaj żyłki są bardzo istotne. Przede wszystkim żyłka powinna być rozciągliwa i bardzo mocna, co okaże się przydatne podczas holu. Sama wytrzymałość żyłki jest zasadniczo mniej ważna, bo bardzo mało prawdopodobne, by przyszło nam zmagać się z rybą, która ucieka w zaczepy. Natomiast w obliczu licznych zrywów, które amur wykonuje w trakcie holu, rozciągliwość żyłki wybaczy nam liczne błędy.