Wieczorna szarówka za oknem szybko otuliła drzewka w sadzie. Jak to w październiku chwila i już było ciemno. Plan na jutro był prosty. Wstać i jechać na ryby.

Przynajmniej jeden raz w życiu zdarza się dzień, który musi na długo pozostać w pamięci wędkarza. I taki dzionek przytrafił mi się dzisiaj.

- Co Ty chrzanisz? - Niech skonam, święta prawda. - I Ty mnie chcesz wcisnąć, taki kit, mnie, że na żyłkę zero zero dwa wyciągnąłeś z pod lodu 10-cio kilowego szczupaka i to w dodatku na mormyszkę?

Urodzili się tej samaj wiosny, w tej samej wsi. Razem chodzili do szkoły. Obu jednakowo smakowały jabłka z cudzego ogrodu. Obaj odkryli fascynujące zajęcie - łowienie kiełbi. Potem były płotki, jelce, okonie i jazie.

Skończył obrządek w obejściu i zrobił sobie kilka kanapek na nocną zasiadkę. Wędki i inne potrzebne akcesoria prawie nigdy nie opuszczały samochodu więc tylko zerknął czy wszystko jest. Dołożył do wszystkiego rosówki i troszkę wątrobki drobiowej.

Za siedmioma górami, za siedmioma lasami, pośród jezior i bagien,była położona ludna wieś. W tej wsi, od pokoleń, żyła rodzina Wypychów. Najstarszy z pięciorga rodzeństwa Jarek Wypych był znany jako doskonały wędkarz.

Jak już koledzy wspominali spiknęliśmy się na małe spotkanko nad wodą wielce obiecującą. Jako że jestem posiadaczem słynnej już ponoć Szuflandii dawniej Berci MK I, to zadeklarowałem że pływadło biorę bo się zmieści, a i szukać nie będziemy, bo zresztą nawet nie wiadomo by było gdzie i jak ani od kogo wynająć.

Arturo stara się coś „spłodzić”! Niech pracuje nad tym, czas już wielki by kolejne „sołtysiątką” zjawiło się w naszym gronie .

sobota, 18 stycznia 2014

Budzik wyrwał go z błogiego snu. Niedzielny poranek. Działał jak zaprogramowany automat.

Na Pomorzu Zachodnim. między dwoma jeziorami,płynie sobie rzeczka, nieduża. W sezonie można tam coś drobnego złowić albo i nie. Za to na początku kwietnia zjawiają się tam masowo okonie, na tarło.

I chociaż taka odpowiedź wydawała się na wyrost, miałem nadzieje. Nieznana woda. Który już raz staję przed takim wyzwaniem? Zbierane latami doświadczenia nie zawsze dają pożądany efekt. Przy tym wszystkim ograniczony czas, jakim dysponujemy.

Fabuła czy prawda? Trudno teraz ocenić. Ci co tam byli - wiedzą.
Na wszystko można popatrzeć ''przez palce'', albo tak jak na fotce poniżej.

Punktualnie o trzeciej Szymon wyszedł z pracy i samochodem pojechał nad jezioro Bartąg.
Kończył się styczeń i w środę chwycił, nareszcie, prawdziwy mróz.

czwartek, 13 września 2012

Słoneczko Ty moje!!!